Şubat ayı sonlarında ABD-İsrail savaşı arifesinde İran rejimi, tarihinin en zayıf noktasındaydı; önceki iki yılda rakiplerinin elindeki nüfuzunun büyük bir kısmı yok edilmişti. Altı hafta sonra, yıpranmış olsa da, güçlü Batı müttefiki Şah döneminde bile görülmemiş stratejik kazanımlarla ortaya çıktı.

İran ve Amerika Birleşik Devletleri tarafından ilan edilen iki haftalık ateşkes, Tahran'ın dünyanın en önemli deniz geçiş noktasındaki kontrolünü fiilen elinde tutmasına yol açabilir. ABD Başkanı Donald Trump, İran'a Hürmüz Boğazı'nı yeniden açma emri verdiğinde, bu konumdan vazgeçmesini talep etmedi. Bunun yerine, İran Dışişleri Bakanı'nın Tahran'ın su yolu üzerindeki yetkisini teyit eden mektubunu destekledi.

Daha önce İran'ın nükleer eşik devleti statüsü ve bölgesel vekil gruplar ağı, güç göstermesine olanak tanıyordu. Şimdi ise Hürmüz Boğazı, Trump tarafından büyük bir başarı olarak nitelendirilse de, savaş öncesinde hiçbir devletin kontrol kurmadığı bir boğazdan gemilerin serbestçe geçtiği gerçeği göz önüne alındığında, İran'ın en büyük nüfuz kaynağı olarak her ikisinin de yerini aldı.

İran'ın boğaz üzerindeki kontrolünü sürdürmesi ve geçiş ücreti talep etme olasılığı, uluslararası denizcilik düzeninden dramatik bir kopuş anlamına gelir ve Tahran'a, gıda ithalatından Arap komşularından petrol ve doğalgaz ihracatına kadar boğazdan geçen her şey üzerinde fiili veto yetkisi verir.

İran Şahı veya monarşisi döneminde, Körfez Arap devletleri Tahran'ı zorba, yani "Körfez'in polisi" olarak görüyordu. İran'ın Hürmüz Boğazı'nın kontrolünü elinde tutmasını sağlayacak bir savaşın sona ermesi, bu algıyı gerçeğe dönüştürme riskini taşıyor.